نه ولولې نه وسوسې پاتې دي

نه ولولې نه وسوسې پاتې دي

بس هغه ياد او هغه شپې پاتې دي

ماته له مانه هم د لوی اشنا

وړې خبرې يو دوه درې پاتې دي

نن يې زما دحال تپوس کړی دی

دا د غمونو سلسلې پاتې دي

تپوس د نوو، د زړو څه کوې؟

بس خو څه نوې او زړې پاتې دي

حمزه چې تېر يې په موسکا ونه خورې

لا خو څه ډېرې مرحلې پاتې دي