غزل
نادانان په خپلې چارې ښه پوهېږي
خوشحال خان خټکنادانان په خپلې چارې ښه پوهېږي
دانايان که يې په چارو اندوهېږي
چې نادان يې په مخ و خوري، هله پوه شي
گڼه هومره په خبره نه گروهېږي
کاڼي، بوټي، وچ لانده هر څه په مخ وړي
مشيت لکه درياب دی چې بهېږي
چې سړې اوبه يې کښېوځي په نظر کې
کله تږی له سړو اوبو سهېږي
په هغو خوړو پېښ مه شې، چې يې نه خورې
سړی هسې په ليدو ورته سوهېږي
که ويل يې په هزار رنگه سودمن دي
د خوشال په ويل کله څوک گروهېږي