څلوريزه

اوس چې باز واچوم غوټه يې نه وينم

خوشحال خان خټک

اوس چې باز واچوم غوټه يې نه وينم

آه د پيرۍ دي دا ناتارونه

هغه مې سترگې وې چې په ملکونه

غر څه به ماليدل په لېرې غرونه