اوس د عقل مې د سر نه اثر ووت

اوس د عقل مې د سر نه اثر ووت

ستا کوڅې ته مې ارمان د سفر ووت

چې د سر نه مې زړه ووېست ستا په ياد کې

خود په خپله د خپل زړه نه مې سر ووت

چې ليندې وروځې دې ماته کړې له قهره

لکه غشی مې له سترگو نظر ووت

د ارمان د مېلمنو نه به څه وايم

يو راتنه شو، بل هله بهر ووت

چې حمزه در سره نن سترگې څلور کړې

څه خو شته دی چې له زړه يې خطر ووت