غزل
اوس خو کار د وار د پار دی
خوشحال خان خټکاوس خو کار د وار د پار دی
که د زويه، که د پلار دی
يا زما زويه دا شان دي
يا د هر چا دا روزگار دی
نه په حق نه په ادب دي
خبر نه يم دا څه کار دی
چې په خپل اولاد نازېږي
هغه کس کله هوښيار دی
د اولاد په کار خبر شوم
اولاد واړه لړم، مار دی
دېرش مې زويه په شماره دي
د نمسيو مې څه شمار دی
لوی، هلک واړه خبر دي
هر يو جنگ وته تيار دی
اورنگ شاه و ته نظر کړه
چې يو څه خوني، خونخوار دی
وروڼه، پلار يې وبله کښېښول
بادشاهي کا شهريار دی
چې ژوندی گرځې خوشاله!
لا منت د کردگار دی