په الفت کې زما رشکه چې سوا شو د حسد نه

په الفت کې زما رشکه چې سوا شو د حسد نه

زه چې اوس په خپله بد يم څه شکوه به کړم د بد نه

ستا د حسن نه خبر شوم ستا د حسن له اجزا وو

د خپل حد نه هم خبر شوم چې خبر شوم ستا د حد نه

ستا له کمه التفاته ستا له نازه ستا له کبره

خبردار دې شوم له رسمه د اثارو د مدد نه

عشقه اوس ولې ټپرېږې د خودۍ توهين دې مه کړه

ستا کمال خو لېونتوب دی مخکې تېر شه د خرد نه

د حمزه نه به ستا لاره په هېڅ رنگ غلطه نه شي

تصور دې ور سره دی بې نياز دی د بلد نه