پر آسماني کمیس دې سپینه ستاره ووهه

مسته مطربه شه د سولې نغاره ووهه

له جنګه ستړي په غورځنګ او په څپو راوله

ته هم دوره ورسره ورو په کناره ووهه

ژڼي را پاڅوه په یوه ټپه اتڼ ته د ژوند

د یاقربان او یکه زار مسته ناره ووهه

چې په وطن کې یې ډولۍ واخلو د امن په ورځ

پر ټټر سره ځونډي د ناوې آواره ووهه

ها پر سپوږمۍ باندې مین ستوری په یاد خو دې دی

هغه ته زنګ تېر کړه د زیري شُماره ووهه

کړه مرور سره پخلا خو چې بیا نه شي جدا

ورکړه قسم دوی په آخره سیپاره ووهه

پاس په هوا یې کړه د جشنِ استقلال په شېبه

نقش د غازي امان پر هره غباره ووهه

د خیال پَري مې، د کاروان دا د دردونو تصویر

آن په طواف کې د حرم پر مناره ووهه

۲۹ سرطان ۱۳۹۸