ستا د زلفو ملامت او زما سر

ستا د زلفو ملامت او زما سر

مېن هغه دی چې وي په بلا سر

ما د يار په زړه کې ځای ونيوو رقيبه

رعب پرېږده درومه ستاو په چا سر

تا چې ما ته نه کتل په ټول محفل کې

ستا قصور دی چې شو خلق په ما سر

څه اميد به د سکون کوم له تانه

چې همه ناز و ادا يې سراسر

حمزه! ستا همه خبرې به شي پاتې

چې پکې نه ږدې د خبرې خطا سر