ستاله خاله مې يو داغ دی په سينه

ستاله خاله مې يو داغ دی په سينه

چې همېش راسره يار دی دېرينه

تا چې واغوستې د خيال جامې رنگينې

بله ستا په ډول نشته رنگينه

يو گلزار پکې ناگاهه شگفته شي

چې په مخ دې مخامخ شي آيينه

بې په دا چې ښايسته وو ته گوري

په بل څيز مې له چا نه کېږي کينه

ساقي! نن له لاسه څه خو باده پرېږده

چې په سر کې مې خمار دی دوشينه

د بادشاه د سره تاج يې مخی نه دی

د دروېش د سر ټوپيه پشمينه

زه په عشق کې مستثنا لکه مجنون يم

چې مې نشته په ډېر قرن قرينه

دا څه راز د مينې نه دی په گوگل کې

دا مې ايښې ده په زړه کې گنجينه

می خورۍ لره شنبه خوښوي خلک

و خوشال ته څه شنبه، څه آدينه