تعريف د امام اعظم او د هغه د مذهب

له کتابه له اخباره

په اجماع دامت ياره

چې مذهب دده مذهب دی

د امام اعظم مذهب دی

چې له خدايه ډېر وېرېږي

امامت باندې ږغېږي

ډېر په وېره په اخلاص و

امام ځکه خاص الخاص و

د رسول انس اصاحب و

روايت يې با صواب و

چې نعمان بن ثابت دی

د دين کار په ده ثابت دی

د رسول دخولې خبر دی

شک و مه کړه معتبر دی

چې نعمان به را پيدا شي

زما دين به پرې رڼا شي

دا لفظ درې ځلې منهاج دی

دی سراج سراج سراج دی

د اجماع دليل معلوم دی

ترکستان که هند که روم دی

په مذهب د لوی امام دي

دليلونه لا کلام دي

بادشاهان که اميران دي

که قاضيان که عالمان دي

د امام دمذهب ډېر دي

تر حساب تر شماره تېر دي

د امام مذهب ماهتاب دی

نور هر يو لکه شهاب دی

د امام علم وافر و

زيات تر کښلو تر دفتر و

زر دليل زر يې حجته

ده راوړه له روايته

دا يې داب و څلوېښت کاله

تر بامداد له عشاء لاله

په يوه اودس يې نماز و

گوره هسې سر فراز و

درست قرآن يې په رکعت لوست

ده به درست آيت آيت لوست

په طاعت کې بې نظير و

په جمله علم خيبر و

که ورع که پارسايي وه

همگي دده ځايي وه

که زرگونه سره ټول شي

عالمان واړه غول غول شي

په حجت تر واړو تېر و

دده زبان تېره شمشېر و

د امام جعفر تلميذو

واړه کار دده لذيذ و

تابعين يې وو ليدلي

په تقوی په دين ښاغلي

د هارون په خلافت کې

دده کار و په رفعت کې

پلار نيکه يې د کابل وو

بيا په بلخ کې مقابل وو

په کوفه کې يې مېلاد و

په مکتب کې د حماد و

بيا دده وطن بغداد شه

هومره خلق ځنې ښاد شه