تورې سترگې ستا دي بيا په تورو رنجو کړې

تورې سترگې ستا دي بيا په تورو رنجو کړې

دوه تورې بلا دي پرې مې وژنې بابا مړې

وخاندې و ماته شونډې، بوڅې په ناخوال کړې

دا فتنې، ښېوې دې بيا له کومه دي راوړې

زر دې که په ومري، په هيچا دې زړه سوی نه شي

زړه لرې د کاڼي، بيا خپل ځان بولې ښه زړې

هيڅ در نه پوهېږم که رښتيا وايې، که پېچمې

ما وته دې خوله ده په خندا خندا نومړې

پټې پروتې! ښې دي څه به دم وهم وچاته

ما څه هومره نه دي ستا فتنې، ناسازې وړې

ما وی چې زما ده، موزي يوړه سياه چشمه

څه شو کوټه نيسي دپري هوسيه ستړې

ته په دا خيالونو، په ښېوو، غمزو موجونو

سيند د اباسيند شوې چې څو څو بېړيې نغړې

څه لره خوشاله! تا د زړه کيسې ښکاره کړې

ستا دظلم نه دي ما وچاته کيسې سپړې