غزل
هر افت چې په درست عمر رادوڅارو
خوشحال خان خټکهر افت چې په درست عمر رادوڅارو
چې مې ځير کړ درست زما د ژبې کار و
چې ودانې چارې ورانې په ساعت کا
چې مې وليده په چارو کې تلوار و
د هر چا ياري م وليده په سترگو
هم هغه راته بلا شو،چې مې يار و
نا هموارې به هر گز ورپښې نه شي
که په خپله اندېښنه سړی هموار و
صبرناکو سره جور فلک نه کا
د فلک جور له چا؟ چې سبکسارو
په دا باغ کې مې ډېر گل تر نظر تېر دي
د هر گل ترڅنگه ما وليد چې خار و
زړه چې طمعه د وفا له بې وفا کړه
په خپل ځان باندې په خپله ستمگار و
که هر څو باندې مرهم ږدي، نه رغېږي
د خوشال په زړه دا څه د غم پرهار و