يار مې غوښت، چې مې اندوه يوسي له دله

يار مې غوښت، چې مې اندوه يوسي له دله

نه چې کا دما په زړه د غم کرله

زړه مې وسپاره و تا ته چې ساته يې

نه چې ته يې سره وسرويه په بله

يو پيغام يې د وصال رالره راغی

د جهان خوښي يې ما وته بخښله

له اوله عشقبازي راته بازي وه

اوس همه راته راپېښه شوه مشکله

خدايه! تا په ښايسته و مبتلا کړم

چې له غمه يې خالي نه يم هيڅکله

که همه دنيا زما په لاس و دست وای

ما به کل د يار په زلفو وښندله

د هجران د تورې هسې شان گوزار دی

چې پرهار يې بل ځای نه کېږي بې دله

که د مستې د غمزې د تېغ مشتاق يې

لومړی خپله خون بها کړه ورته پله

که مې دا ځله صورت له غمه خلاص شي

نور توبه د عاشقيه له حاصله

ما په هېچا محصل نه و گمارلی

تا و مانه خپل خاطر راکړ په خپله

که ياري دې دخوشال سره هم داده

ستا ياري يې سر تر پايه وليدله