څلوريزه

زړه مې دې روغ کړ، د لېرې واه، واه

خوشحال خان خټک

زړه مې دې روغ کړ، د لېرې واه، واه

که زر يې راکړې په غېږ کې آه آه

وخت د گلونو شو، تازه بهار دی

ښه مخ تل تل گوره، باده هم گاه گاه