الْهي د محبت په اورکښي توان را

الْهي د محبت په اورکښي توان را

سمندر رنګه د پټي خولي بیان را

کل سختي مي له زړه و باسې قادره

لکه زلفي د خوبانو زړه پرېشان را

چي د فیض لباس هر څوک را څخه یوسي

د دانش له رخته ډک هسي دوکان را

چي مي شناخت له تا په وشي ذوالجلاله

په خپل لطف سره ډک جام د عرفان را

چي بې تا یې په زړه بله هوا ګرزي

د هغه عالِم له دیده ته امان را

جسم و جان مي کړه فارغ له غیره خیاله

په منقار د هُمای عشق مات استخوان را

ماسوا مي له خاطره فراموش کړه

د خپل حب ځای په سینه کي زما ”حنان“را