چې اشنا يې ستمګر شي نو به څه کا

چې اشنا يې ستمګر شي نو به څه کا

چې زخمي څوک په ځيګر شي نو به څه کا

انتظار چې د وصال په کومه شپه کړي

د بېلتون چې پرې سحر شي نو به څه کا

چې يې عمر ټول تېر کړی په پالنګ وي

ښه چې ځمکه يې بستر شي نو به څه کا

که ديدن د يار موندی په ډېر هنر شي

چې غماز د چا رهبر شي نو به څه کا

درد و غم چې يې ليدلی چرته نه وي

چې د غم سره يې سر شي نو به څه کا

که د هجر د نيزان نه امان غواړي

چې نصيب يې د سقر شي نو به څه کا

زه “خاطر” خو همېشه دغسې وايم

چې اشنا يې مرور شي نو به څه کا