غزل

څومره چې زړېږم په ځواني پسې زهيرېږم

Khatir Afridi

څومره چې زړېږم په ځواني پسې زهيرېږم

خدائې زده نه پوهېږم چې ساده شوم که پوهېږم

زه او له تا تګ دا هسې کله چرته شوي

دومره خو پوهېږ چې قدم اخلم ودرېږم

ته او ستا ښايست چې په ما څنګه څنګه کړی شي

مه کوه ايله نن د هر څه سره جوړېږم

زه يمه خوشحاله ستا په غم کښې خفه مه شې

خدائې مې پخلا مه کړه چې له تا مروريږم

شان يې د کړو نه وي خو چې زړه مې شي راپورته

تاته چې زه سوال کړم د خپل ځان ځينې شرمېږم

غوښته مې هم دا چې راته ووايې چې درومه

خدائې خبر چې ديا دې په پلو درښکاره کېږم

ته که په يو خله له ما خلاصېږې نو يې واخله

ته به راته نه شې کتی څه له خفه کېږم

ځکه ما خاطر درته دا ووې چې مې هېر کړه

پرېږده چې بې واره په هر ځائې کښې دريادېږم