غزل

اوښکه ته يې مينه ته يې کيف د مـــــــــوسېدو ته يې

Pir Mohammad Karwan

ناڅاپهشېــــبـــه د ســــــــره ګـــــــلاب د غوړېدو ته يې

ډک د مينې جام ته يې په سرو ســــترګو سلام تهيې

شرنګ په مدهوشۍ کې د تش جـام د ماتېدو ته يې

ته مې لېونۍ خندا يې تهمــــــــې لېــــــــونـــــــــۍ ژړا

اخ جانانه زېـــــــــــــــری د دعا د قبلېدو تــــــــه يــــــــې

توره ته يې غشی تـــــــــهلــــــقـمان او جاليونس دی

زخم د ځيګر ته يې مرهم د رغـــــېــــــــدو تــــــــــه يې

تږی زه يملپه و اسمان ته د غـــــــوښــــتـــنـــــــــې زه

راشه په برېښنا کې تـــــــــــرنــــــــــــم د ورېدو ته يې

دلتهچې راغلي سوي لوي تښتېــــــــــدلــــــي دي

دې لېوني زړه کې حوصيله د اوسېدو ته يـــــــــې

دغلته يو ستوری دی او هاغلته بل ستوری دی

منځ ته يې راځه د فاصلو دورکېدو ته يــــــــــــــې