غزل
اوښکه ته يې مينه ته يې کيف د موسېدو ته يې
پیر محمد کاروانناڅاپهشېبه د سره ګلاب د غوړېدو ته يې
ډک د مينې جام ته يې په سرو سترګو سلام تهيې
شرنګ په مدهوشۍ کې د تش جام د ماتېدو ته يې
ته مې لېونۍ خندا يې تهمې لېونۍ ژړا
اخ جانانه زېری د دعا د قبلېدو ته يې
توره ته يې غشی تهلقمان او جاليونس دی
زخم د ځيګر ته يې مرهم د رغېدو ته يې
تږی زه يملپه و اسمان ته د غوښتنې زه
راشه په برېښنا کې ترنم د ورېدو ته يې
دلتهچې راغلي سوي لوي تښتېدلي دي
دې لېوني زړه کې حوصيله د اوسېدو ته يې
دغلته يو ستوری دی او هاغلته بل ستوری دی
منځ ته يې راځه د فاصلو دورکېدو ته يې