باب څلورم - ذکر د وضو د هره کار

هر سړی چې اودس کاندې

تسميه بويه د وړاندې

بيا دې نيت د اودس و که

نمونځ دې ياد په زړه په خوله که

بيا دې واخلي اوبه پاکې

نه بد بويې بد خوراکې

پرې دې ووينځي لاسونه

بيا دې وينځي اندامونه

په کيڼ لاس دې طهارت که

لاس دې پاک په سه کرت که

بيا دې خوله په درې کرته

په اوبه که لته پته

بيا مسواک بويه په نغته

که لرگی نه وي په گوته

بيا دې پوزې استنشاق دی

په درې ځله اتفاق دی

بيا دمخ ولنه درې ځله

بيا ښی لاس دی له اوله

بيا کيڼ لاس دی تر څنگلې

بيا به مسحې لره ځغلې

بيا اوبه وروړه تر غوږه

مسح دا ده ويې نغوږه

د سر مسح ربع سره ده

د درست سر هم اولی تر ده

بيا د پښو ولنه ای ياره

تر ښنگريه ، نۀ بسياره

درست کامل اودس هم دادی

چې مې ووی په رښتيا دی

په اودس کې يو ځل ولنه

فريضه ده په پښتنه

دويم ځل چې اندام ولی شي

د واجب په نام بولی شي

درېم ځل ولنه سنت ده

دا وينا په روايت ده