غزل
بد اختر به نېک اختر نه شي هرگز
Rahman Babaبد اختر به نېک اختر نه شي هرگز
مرغه چيچ به دُر گوهر نه شي هرگز
که مکان يې په اسمان دی غزا وشوه
ستاره به شمس قمر نه شي هرگز
که يې اصل له يوې ځمکې وي څه شو
بيد به سرو صنوبر نه شي هر گز
که همه عمر باران ورباندې اوري
خس به گل د پيغمبر نه شي هرگز
له نا اهلو د وفا طمع ومه کړه
گنده نل به نيشکر نه شي هر گز
که تور غر له ځايه خوځي وبه خوځي
ولې نور به مقدر نه شي هر گز
د رحمان په باب چې وشو هغه وشو
مکرر به دا دفتر نه شي هرگز