غزل

بد اختر به نېک اختر نه شي هرگز

Rahman Baba

بد اختر به نېک اختر نه شي هرگز

مرغه چيچ به دُر گوهر نه شي هرگز

که مکان يې په اسمان دی غزا وشوه

ستاره به شمس قمر نه شي هرگز

که يې اصل له يوې ځمکې وي څه شو

بيد به سرو صنوبر نه شي هر گز

که همه عمر باران ورباندې اوري

خس به گل د پيغمبر نه شي هرگز

له نا اهلو د وفا طمع ومه کړه

گنده نل به نيشکر نه شي هر گز

که تور غر له ځايه خوځي وبه خوځي

ولې نور به مقدر نه شي هر گز

د رحمان په باب چې وشو هغه وشو

مکرر به دا دفتر نه شي هرگز