غزل
بېهوده يې د دستار په شمله خيال دی
Khushal Khan Khattakبېهوده يې د دستار په شمله خيال دی
چې په وخت يې د مرديه حال بل حال دی
مرتبې د هر چا نه دي سره سمې
د خره بار د فيل په شا باندې مثقال دی
څوک جرعه د ميو نه لري په جام کې
د چا جام په صافو ميو مالا مال دی
دا گلشن دې همېشه تر و تازه وي
چې يې خېز د ښو گلونو کال په کال
په خوږه مېوه د ونې قدر شناخت وي
د سړي قدر د نېکو په خصال دی
په ناحق به گرم، ماڼه له هيچا نه کا
د بدانو غليم واړه خپل افعال
که جنت لره څوک بيايي يا دوزخ ته
بله نه وينم په منځ کې خپل اعمال دی
کشکې پاتې شي و تا و ته تر تلو
په دنيا دې د هر چا سره جنجال دی
چې د پلار او د نيکه هنر يې نه وي
هغه زويه پيدا شوی غير سيال دی
ته چې لافې د مردانو د ميدان کړې
په ميدان دې کوم راوړی استقلال دی
د شهباز تر ځايه کله باښې رسي
که راوړی يې له ځايه پر و بال دی
که همه خلک يې سر شي په غندنه
بېچاره خوشال په خپل هنر خوشال دی