غزل
بيا مې زړه د تورو زلفو مسخر شۀ
Rahman Babaبيا مې زړه د تورو زلفو مسخر شۀ
چپ و راس مې د حبشو تور لښکر شه
هر طرف مې د دعا غشي گوار کړه
ولې يو هم هسې نه وو چې کارگر شۀ
و هر لور ته چې غوږ باسمه غوغا ده
يا نعرې د بېلتانه دي يا محشر شه
واعظان خو وعظ کاندي بارې څه کا
چې د عشق په لېونيو يې گذر شۀ
چې پدر غوندې يې ما ته نصيحت کړ
په ديدن د ستا هغه زما پسر شه
ستا په در کې چې پراته دي نېک بختان دي
چې د ستا له دره ووت در په در شه
د عشق زخم به څوک څه گنډي رحمانه!
چې گنډون يې په پرهر باندې پرهر شۀ