غزل

بوصل تو مارا کجا هاته هی

Rahman Baba

بوصل تو مارا کجا هاته هی

که وصل تو خيلی بړی بات هی

بکوی تو گفتم که مسکن کنم

ولی کی مرا اين درجات هی

خم زلف تو گوشه ابروان

دلمرا عجائب مقامات هی

مکن پيش من وصف خورشيد و ماه

که از حسنت اين کم علامات هی

همی دادی دشنام وگالی مرا

بسويم همين از تو سوغات هی

نگاهت نه امروز خونم بريخت

که دايم ترا همچو عادات هی

زاغوش رحمان مروبا رقيب

که اين سفله بدخوی و بد ذات هی