غزل

چې کوتلي وي په تېغ ستا د چشمانو

Rahman Baba

چې کوتلي وي په تېغ ستا د چشمانو

سر حلقه وي د جمله وو شهيدانو

ستا وصال د سر پرېکړو دی دلبره

ژوندي نه مومي جنت بې مردگانو

د پېري سيوری عاقل لره ضرور دی

دا مقام دی د سرتورو دېوانگانو

په سر پوښ محل کې نور د آفتاب نه وي

دا دولت دی نازل شوی په ډاگيانو

هم په دا زما له سترگو وينې څاڅي

چې دې نقش په کې رنگ دی د لبانو

مشکين خال دې په سرو لبو هسې زېب کا

لکه مهر په مخزن د دُر مرجانو

ماسيوا له ياره هر چې دي رحمانه

واړه کفر دی په دين د عاشقانو