غزل

چې پيدا شو ستا چشمان دا هسې شوخ

Rahman Baba

چې پيدا شو ستا چشمان دا هسې شوخ

نور به نه وي مردمان دا هسې شوخ

کجې زلفې کج آبرو لکه چې ستا دي

نه لړم شته نه ماران دا هسې شوخ

ډېر غمونه شوخ شوخ شته دی په دنيا کې

ولې نه لکه هجران دا هسې شوخ

مگر دېو وي چې بې غم وي په هجران کې

گڼه نه به وي انسان دا هسې شوخ

دا فتنې او فسادونه به وو چرې

که پيدا نه وی اسمان دا هسې شوخ

د اشنا له هجره زړه د اشنا چوي

آفريده کړه خدای جهان دا هسې شوخ

چې يوسف يې د دنيا په متاع ورکړ

پيدا مه شه بل کاروان دا هسې شوخ

چې بوسه له ياره غواړي بې ادبه

خدای دې نه کاندي رحمان دا هسې شوخ