غزل
چې پيدا شو ستا چشمان دا هسې شوخ
Rahman Babaچې پيدا شو ستا چشمان دا هسې شوخ
نور به نه وي مردمان دا هسې شوخ
کجې زلفې کج آبرو لکه چې ستا دي
نه لړم شته نه ماران دا هسې شوخ
ډېر غمونه شوخ شوخ شته دی په دنيا کې
ولې نه لکه هجران دا هسې شوخ
مگر دېو وي چې بې غم وي په هجران کې
گڼه نه به وي انسان دا هسې شوخ
دا فتنې او فسادونه به وو چرې
که پيدا نه وی اسمان دا هسې شوخ
د اشنا له هجره زړه د اشنا چوي
آفريده کړه خدای جهان دا هسې شوخ
چې يوسف يې د دنيا په متاع ورکړ
پيدا مه شه بل کاروان دا هسې شوخ
چې بوسه له ياره غواړي بې ادبه
خدای دې نه کاندي رحمان دا هسې شوخ