غزل
چې ويلی مې له تا دی دا حديث
Rahman Babaچې ويلی مې له تا دی دا حديث
سرنامه د هر انشاء دی دا حديث
چې آغاز مې کړ په مدحه د خوبانو
ځکه گنج بې بها دی دا حديث
په ثنا د دلپسندو دلربا وو
دلپسند او د لربا دی دا حديث
لکه باد د صبحدم چې غونچه واکا
هسې رنگه دلکشا دی دا حديث
چې اوصاف مې د سرو شونډو په کې راوړه
خوږ تر قند و تر حلوا دی دا حديث
نه پوهېږم چې اوبه دي د حياتو
که نفس د مسيحا دی دا حديث
د غونډ ژبيو شاعرانو دخولې نه دی
ځکه هسې رنگ صفا دی دا حديث
ستا و مخ ته که څوک شمس و قمر وايي
دروغ نه دي په رښتيا دی دا حديث
که څوک وايي چې چا کړی دا حديث دی
رحمان وايي چې زما دی دا حديث