غزل
چې يوه ذره نه به وږی يا به موړ يې
Rahman Babaچې يوه ذره نه به وږی يا به موړ يې
په يوه ذره به گرم يا به سوړ يې
که ځواني له خدايه غواړې ځوان به ومرې
او که پس له ځوانۍ پايي خو په زوړ يې
بندگان خو کله جوړ کله ناجوړ وي
څه خدای نه يې چې به تل تر تله جوړ يې
عاشقي به دې اسمان غوندې څرگند کا
که مجنون غوندې هر څو په صورت ووړ يې
عبادت خو په ځوانۍ کېږي رحمانه!
په پيرۍ کې به څه زهد کړې چې زوړ يې