غزل
د خاطر مې له اندوهه نه څه ننگ دی
Khushal Khan Khattakد خاطر مې له اندوهه نه څه ننگ دی
که مې زده چې د ښادۍ ساعت يو درنگ دی
لا مې يو خدنگ له زړه وتلی نه دی
بيا زما په زړه نوبت د بل خدنگ دی
هر سهر به ما له ورايه تېغ وکښلی
خول په سر ايښی راځي په نيت د جنگ دی
تر چشمانو مې اوره گڼه بې نمه
تر محنت پورې مې غر لکه لاسنگ دی
په خروار عيش و عشرت کاندي وگړي
خو زما د زړه په بخره عيش تنگ دی
ما دزړه په سترگو رنگ دزړگي وکوت
همگي د غم په سرو وينو کې رنگ دی
دا اسمان چې پاس په سر باندې څرخېږي
په چا چتر مرصع، په چا پلنگ دی
د دنيا په لويۍ څه باور خوشاله!
پرون دور د خرم نن د اورنگ دی