د ماړه تر فهمه هيڅ نه ده غنمينه

د ماړه تر فهمه هيڅ نه ده غنمينه

ولې وږي ته حلوا ده اوربشينه

په توانگر باندې اطلس لکه شړۍ وي

په نادار باندې شړيه ده ورېښمينه

و مجنون ته د ليلا خبرې وايه

نه له علمه، له مذهبه، نه له دينه

هغه خدای چې د هجران غمونه راکړل

که د وصل ښادي راکا توان لرينه

خدايه کله به ديدن د اشنا راکړې

چې به زه پرې ماتوم د زړگي مينه

يو ځل بيا په حيات وليدای په سترگو

بيا له پسه که مردن وي هم دې وينه

لمر په کوم لوري پرېوځي، چېرته خېږي

په خوشال باندې يوه شوه توره سپينه