غزل

دا ويی زما د راز دی

Khushal Khan Khattak

دا ويی زما د راز دی

دا مزل دور و دراز دی

تازي سوار دی پکې پاتو

څه ټټو څه ټټؤ تاز دی؟

د نايي ږيره نا سازه

د بل ږيرې وته ساز دی

د دانش کښيدې بويه

نه د سرو زرو طراز دی

دکمال لافې دې نه کاندي نادرستی

چې تلقين يې دکامل نه وي اخيستی

دانشمند دمعما په علم پوه دی

د ابجد په حساب څه خبر نالوستی

هيڅ کمی و ځان ته نه پرېږدي په ژبه

دکردې په کارکې غوڅ په گيسو سکښتی

د دانا تر سر مې دُر گوهر نثار کړای

د نادان په سر مې پنډ د خاورو لوستی

ارادت يې برسېرن په وړاندې نه ځي

د خپل پير په عيب سر شو يقين سستی

د ململو قدر چا وته ښکاره دی

چې ململ يې همېشه په تن اغوستی

په هغې ياريې څه باور خوشاله!

چې پيوند يې په ويښته سره امستی