غزل
دا يو څه رنگه ژوندون دی نه پوهېږم
Rahman Babaدا يو څه رنگه ژوندون دی نه پوهېږم
خوب دی خيال دی که افسون دی نه پوهېږم
جام د ميو چې دځان په وينو مومم
ترو زلال که جگرخون دی نه پوهېږم
د پتنگ او د بلبل تر ميان حيران يم
مخ دې اور دی که گلگون دی نه پوهېږم
په شانه سره دې تار د زلفو بېل شه
که غوڅ شوی مې نادون دی نه پوهېږم
عشق په هسې رنگ مقام باندې قايم کړم
چې وصال دی که بېلتون دی نه پوهېږم
د خپل زړه و علامت وته حيران يم
چې موسی دی که قارون دی نه پوهېږم
د رحمان څېره يې زېړه تر کونگو کړه
خدای زده عشق دی که طاعون دی نه پوهېږم