نظم

دباران په وريدلو راضي نه وي

که دا نور عالم همه په باران ناڅي

په هر څه کې د سړي دا خپل غرض دی

چې په زړه کې يې جنبش د کار راپاڅي

ښايسته عالم خانه ده

پرې ټکه يې واړه ستا دي