فصل - زکات د پسونو د بزو

که مرۍ که بز که پسونه

ښځې نر که بزه که مږونه

په نصاب کې برابر وي

که د کال شي صحرا چر وي

په څلوېښت پسونو يو پسه وي

بيا هغه چې په کې ښه وي

که سل يو ويشت په شماره شي

بيا زکات پرې دوباره شي

چې د وصد شي يو د پاسه

باندې درې پسونه شي ناسه

که رمه شي چونسو پسونه

څلور پسونه باندې شوونه

چې پانصد، باندې پنځه وي

په هر صد يو ورکړه ښه وي

که څلوېښت پسونه دېرش غوا وي

يا پنځه اوښان د چا وي

په شرکت يې څښتن دوه دی

سود وزيان د دوی سره دی

پرې زکات نه واجب کېږي

چې يې اخلي نه رغېږي

که د دو تنو اتيا وي

رمه غوا يې شته سره وي

يو پسه يو څاروی پرې کېږي

په هر دو زکات رغېږي

که همه اسان نران وي

له زکاته خلاص اسان وي

که همه واړه ماده وي

يا نر ښځې گډ سره وي

په هر سر باندې دينار دی

د امام دخولې گفتار دی

په اکثر روايتونه

زکات نشته په اسونه