څلوريزه

اسمان وته چې وگورې په ورځ يو شين گنبت دی

په شپه چې ورته گورې ښايسته دی تر ارمه

زه شپه يم ستر پوښه عيب فاشه مې ته ورځ يې

راحت مومي له مانه ته مې ډکه يې له غمه