غزل
که د سرو شونډو سره غواړې تحقيق
Khushal Khan Khattakکه د سرو شونډو سره غواړې تحقيق
د يمن په ملک به نه وي دا عقيق
خوله يې هسته ده که نېسته نه پوهېږم
دا رموز دی و هر چا وته دقيق
په زرگونو راته لاف کړي د ياريه
ما يو يار په کې ونه ليده صديق
په هر لور مې غورځوي، په سرلگېږم
زمانې کړم لک سنگ د منجنيق
اول غم د يار و ما وته غليم و
اوس تر ده نه بل څوک نه لرم شفيق
په لومړي قدم دې سر له تنه پرې کا
چې قدم کېږدې په دا خونې طريق
چې د عشق په بحر ډوب دی حال يې گوره!
د دنيا په حال خبر نه دی غريق
طلبگار يې د وصال په لوی طلب وي
له ازله يې راوړی دا توفيق
ازاده عالم بندي دی که يې گورې!
د زلفينو په زنځير يې دی عتيق
گټه زيان د عشق يوازې د عاشق دی
اميد قطع کړه خوشاله! له رفيق