غزل
که ديدن شوای بې نصيبه
Khushal Khan Khattakکه ديدن شوای بې نصيبه
ما به وليدای حبيبه
په پرهار مې اور بلېږي
دارو مه سېځه طبيبه
زه د يار يم، يار زما دی
تر منځ څه غواړې رقيبه!
لېوني به لېونتوب کا
بې پروا دي له اديبه
و عاشق و ته ناصحه!
څه ويل کړې بې تقريبه
ما د عشق سبق اخيستی
له بورا، له عندليبه
تر فرهاده، تر مجنونه
په خوشال پېښه عجيبه