که غمونه ددې خپل خاطر کباب کښم

که غمونه ددې خپل خاطر کباب کښم

بويه دا چې دفترونه يا کتاب کښم

په بيان په قصيده به تمام نه شي

که ناسازې د سهپرو د شهاب کښم

د فراق غمونه لور په لور انبار دي

په کاغذ باندې د کوم يوه حساب کښم

په فلک باندې د هيچا حکم نشته

چې يې ظلم، ستمونه، انقلاب کښم

داگرې په کوټ کې بند شاه جهان دی

د دارا به هغه کوم فاني جناب کښم

خراب شوي د فلک له لاسه ډېر دي

اوس به حال د هغه کوم يوه خراب کښم

که د خوږ خاطر له حاله چاته کښل کړم

يا آهونه يا ژړا يا به عذاب کښم

نه به زړه زما صبرېږي نه به بس کړم

په ورځ، شپه که سلامونه په احباب کښم

يو مکتوب د صدر خان رالره بس دی

اوښې بغرگې تويوم چې يې جواب کښم

که جفا د زمانې ده که د خلقو

زه به دا واړه په حکم د وهاب کښم

په ډېر غم کې هيڅ خبر نه يم له حاله

چې زه دا ويل په ويښه که په خواب کښم

حاسدان مې په مثال لکه کلاب دي

حيف نه دی چې به جور د کلاب کښم

شخ احمد دې هيڅ هلل د ايمان نه کا

دا خبرې ډېرې خړې يو درياب کښم

خود يې لاس په ږيره ايښي دی که مرد دی

چې به بيا دوباره خط په مستجاب کښم

ما خوشال په خوب دا حال ليدلی نه و

چې به دا دغم بيتونه په پنجاب کښم