غزل
که څوک فخر کا په ننگ او په ناموس
Rahman Babaکه څوک فخر کا په ننگ او په ناموس
دا په عشق کې نه ارزيږي يو فلوس
که اغوستي يې زر يې جامې وي څه شو
گڼه يا مرغ زرين دی يا طاوس
که يې تاج وي په سر ايښی غزا وشوه
په نظر زما هُد هُد دی يا خروس
نه يې فهم فراست وي نه يې علم
خالي نقش لکه عکس دمعکوس
نه يې مغز نه دانه وي په خرمن کې
عبث هسې واړه لوني په سربوس
د مجاز له اهله طمع د خير مه کړه
تمامي شر او شدت دی دا الوس
وداني يې همه واړه ويراني ده
راشه وگوره ماڼۍ د کيکاوس
که زما په گفتگوی کې زيات و کم وي
څوک دې گډ کا په دا ښهر کې جاسوس
ساقي جام و باده راوړه چې بې خود شم
خدای څوک مه کړه په خوديه کې محبوس
که څوک وغواړي تمامه دنيا واړه
زما يار غوندې به نه وي بل عروس
رحمان حسن د يار وينم په پرده کې
نه پټېږي نور د شمعې په فانوس