غزل

که څوک فخر کا په ننگ او په ناموس

Rahman Baba

که څوک فخر کا په ننگ او په ناموس

دا په عشق کې نه ارزيږي يو فلوس

که اغوستي يې زر يې جامې وي څه شو

گڼه يا مرغ زرين دی يا طاوس

که يې تاج وي په سر ايښی غزا وشوه

په نظر زما هُد هُد دی يا خروس

نه يې فهم فراست وي نه يې علم

خالي نقش لکه عکس دمعکوس

نه يې مغز نه دانه وي په خرمن کې

عبث هسې واړه لوني په سربوس

د مجاز له اهله طمع د خير مه کړه

تمامي شر او شدت دی دا الوس

وداني يې همه واړه ويراني ده

راشه وگوره ماڼۍ د کيکاوس

که زما په گفتگوی کې زيات و کم وي

څوک دې گډ کا په دا ښهر کې جاسوس

ساقي جام و باده راوړه چې بې خود شم

خدای څوک مه کړه په خوديه کې محبوس

که څوک وغواړي تمامه دنيا واړه

زما يار غوندې به نه وي بل عروس

رحمان حسن د يار وينم په پرده کې

نه پټېږي نور د شمعې په فانوس