که يار سر په ديدن غواړي مه جاروځه

که يار سر په ديدن غواړي مه جاروځه

دغه حکم رحمان کړی دی دلاله

څو تر ميانه ورانه نه کړې د تن پوله

وبه نه رسې تر خدايه تر رسوله

خدای و تاته دين دنيا په غوره کښېښوه

تا دنيا کړه په دا دواړو کې قبوله

تر حرص په هورته بله بلا نشته

دا بلا د ستا په خونه شوه نزوله

يوساعت د خدای په ذکر مشغول نه شوې

تمام عمر دخپل ځان په غم مشغوله

چې باقي زندگاني په فاني پلورې

ځان په کوم دانش دانا بولې مجهوله

له خالقه روگردان شوی و مخلوق ته

بيا و ځان ته عاقل وايې نامعقوله

نصيحت لکه هلک در باندې تريخ شه

د دنيا په شېرينۍ پسې ملوله

چې رحمان غوندې خورسند نه شې په نول کې

خلاص به نه شې په هېڅ رنگ د زړه له نوله