کليمات دکفر د زور د مخه نور مکروه کارونه

که په لاس د کافر کېوځي

مؤمن غم ورباندې پرېوځي

ورته وايي ته کافر شه

يا و تېغ ته ترک د سر شه

يا نقصان قبول وجود کړه

يا و بت وته سجود کړه

يا شراب را سره وخوره

يا روژه راکړه وخوره

که څه دا غوندې نور گران وي

چې آفت د دين د ځان وي

که غم خور يې هيڅوک نه وي

دا دې کا ور لره ښه وي

که دا کار کراهيت دی

هم روا په شريعت دی

له ضروره هر څه کېږي

که په ژرۍ نه رغېږي

که د سر ضرور يې نه وي

په څه نور چې زيان دده وي

نه دې کفر قبلوينه

نه دې خمر و روژه خورينه

که په ښځو ورېښمين ښه دي

په مردانو روا نه دی

په هلک په لوی په دواړه

مکروهات دي ورېښمين ياره

که بالښت وي يا بستر وي

لوی هلک لره بهتر وي

د جامې که تار ورېښمين وي

پود نور چې کار مهين وي

چې يوسی سره لاسونه

يا بوسئ سره مخونه

په مردانو روا نه وي

مگر شېخ و ملا دا څه وي

د تعظيم د پاره ناسه

ته يې کښل کړه دواړه لاسه

ابتداء که د سلام کړې

يا لاس ورکړه په اکرام کړې

که جهود وي يا ترسا وي

دواړه توکه ناروا وي

می فروش چې د می مال خوري

دی دا مال کله حلال خوري

په وارث يې هم حرام دی

په دروېش ښه که انعام دی

که د زوی زر خلخال کا

يا وښي مکروه په قال کا

حامله که رگ وهينه

په دا کار مکروه کوينه

چې بچه يې وښورېږي

فصد هاله باندې رغېږي

چې نژدې شي لنگېدو ته

فصد هم بد دی عورتيو ته

که تر سر لاندې کتاب کا

د بالښت په ځای عذاب کا

مگر ويره وي پرې باندې

نگاهداشت د کتاب کاندې

چې پايزار سره بدل شي

ياڅادر سره درغل شي

په دا کار دې نه خوښېږي

که لري يې مکروه کېږي

که څښتن يې نه مومينه

و دروېش ته دې ور کړينه

چې ويښته کلوي ښځه

يا وېښته لنډوي ښځه

دواړه توکه ناروا دي

که بې عذره يا پيدا دي

د قرآن لوستل روا دي

تر لوړ نوم لوستل زېبا دي

چې نوېسلي په قرآن وي

يا پرې ثبت نوم د سبحان وي

که زېور که زر که نور څه

په کې مه ساته سپين تور څه

که د خونې نه وتښتي

زلزله شي ښه ورغښتي

چې د علم بحث کېږي

سکوت بويه چې يې نغوېږي

چې تکيه وولي طعام خوري

يا مکروه خوري ياحرام خوري

څوک چې چا کره مېلمه وي

چې و چا ور کا گنده وي

سړی څه چې سپي پيشو نه

ور کړه بد دي دخوړو نه

د يوې نمړۍ رخصت دی

زيات تر دا کراهيت دی

که آوند دسيم و زر وي

په کې خوري د دين ضرر وي

درس بهتر تر نوافل دی

پرې به پوه وي چې فاضل دی

تلاوت مه کړه تعليم کړه

په داکار کار د رحيم کړه

په پنځه ځايه خبرې

مکروهات دي شه ترې لرې

يو چې وخت د تلاوت وي

بل چې وخت دې د صحبت وي

بل چې مړه په جنازه ځي

بل چې څوک په آوازه ځي

بل چې وخت د استنجا وي

په خطبه کې ناروا وي

نظر مه کړه پنځا ځای

چې دا کار وي د بد رای

د نمانځه په وخت کې ښه کړې

چپ و راست به نظر نه کړې

دهر چا کره چې ور شې

بد گوهر ته بد نظر شي

په عورت د چا دا پند کړه

چې بربنډ وي نظر بند کړه

بل چې ښه يې تر دا حال وي

يا يې کم تر تانه مال وي

په دا دواړو نظر بد وي

چې کړې، مه کړه حسد وي

آورېده د پنځه څيزه

مکروهات لري عزيزه

اول لهوه بازي ياره

بل سرود ورود وشماره

بل نوحه شيون مه واورې

بل باطل فضول چې آورې

بل چې څوک دا راز ويل کا

غوږ داري چې ورته بلکا

داخبره له ما زده کړه

پنځه ځايه خنده مه کړه

څو په گور باندې حاضر وي

په تابوت باندې ناظر وي

چې حاضر په مصيبت شي

چې قادر په تلاوت شي

چې مجلس دعلم وينه

يا چې ذکر د خدای شينه

دا ويل دي د بزرگانو

نصيحت دی مؤمنانو

چې بې روخ سړی خاندي

خپل حرمت سره وغاندي

چې بې ځايه څوک خندا کا

لېونی بويه چې دا کا