غزل

کاتبان به يې په کومو گوتو کښينه

غه خبره چې سوځونکې تر لمبو وي

د سهر په بلا ته ياد شې ای چرگه!

ستا په غږ د عاشق زړه په پرهرو وي

د خوشال خټک له حاله خبردار شوای

چې په زړه به يې د عشق داغونه څو وي