غزل

خېر نن که درته ما وکتل تا را وکتل

Khatir Afridi

خېر نن که درته ما وکتل تا را وکتل

خو ګورم به دې بيا که دې سبا راوکتل

هم دغسې ګلونه وو چې مينه جوړېده

څه وشو پسرلی دی که اشنا راوکتل

دنيا راته راګوري د کتو نه ووتم

چې تاته مې کتلي دي هر چا راوکتل

په مخه باندې راغلي مخ دې څه له پټوه

کړو غم دې راته جوړ چې دې په شا راوکتل

دستي مې ورته وخندل هم دا مې وه ارمان

تا چې ای رقيبه په خندا راوکتل

يو دم مې زړه نری شولو همزولو خاندئ مه

خاطر چې غريو نيولی په ژړا راوکتل