غزل

ښكليه څاروان مې شهكاروان به دې شم

Pir Mohammad Karwan

له ځانه ستړى يمه ځان بهدې شم

سپينه كوتره شه پرواز را وكړه

غيږ راكوه شينكى اسمان به دې شم

لوله مې تل په ترنم ،ترنم

غزل،غزل يمه ديوان به دې شم

يو تږۍ ګل شه انتظار مې وكړه

زه راوريږمه باران په دې شمه

رخش داروامې درته زين ولاړ دى

راشه رستم مې شه داستان به دې شم

ښكاري خونه يم هوسۍ څله تښتې؟

چېرته به درومې بيابان به دې شم

راشه جنت مې شه جنت به دې شم

راشه ايمان مې شه ايمان به دې شم

راشه مېلمه مې شه مېلمه به دې شم

راشه مېزبان مې شه مېزبان به دې شم

د زړه له غوټو مې غمي جوړه وه

راشه د سرو غميو كان به دې شم