خلود د اهل نار چې تل په دوزخ کې وي

چې ظالم دی يا فاسق دی

د دوزخ د اور لايق دی

که کافر د حقيقت دی

لمونخ پرې روغ په شريعت دی

جنازه دې يې وشينه

چې تر گوره ور يې شينه

د لحد کاڼی پرې کېږدي

دی عمل د وبله پرېږدي

شرمنده به گور ته درومي

خود په خپله جزا مومي

چې په خوله کليمه گوی دی

ظن پرې ښه کړه که بد خوی دی

په دا باب قرآن ناطق دی

خلاص به نه شي چې فاسق دی

څوک چې امر دخدای نه کا

په خلاف د رسول تله کا

په دنيا به يې مخ تور وي

په قيامت به يې ځای اور وي

دا يو څو فرقې نامردې

يادې شوې دي لا بدې

هر سړی چې نا حق خون کا

په دوزخ به يې درون کا

چې دوزخ لره رخت يوسي

همېشه به په کې اوسي

څوک چې مال د يتيم خورينه

په سقر کې به تل وينه

څوک چې مال د ربا خورينه

دوزخي دی چې ومرينه

دا خبر د پيغمبر دی

تواتر دی معتبر دی

چې عاصي د مور و پلار وي

له هغه به خدای وېزار وي

تر جنته به ور نه شي

که هر څوپه عمل ښه شي

سخن چين په دا حساب دی

بل چې مخ يې په شراب دی

بل چې ځان په خپله مړ کا

په چاړه يا په لَوړ کا

تر کمر که ځان پرې باسي

يا په اور يې ننه باسي

اغلامي غمازي دواړه

خُلد حرام دی په دا واړه

دې و عيد لره هغه دي

چې مصر په کبيره دي

خلاص کړه ځان له کبايره

مه کړه غم له صغايره

صغيره د آدم زاد دي

کبيره د بد نهاد دي