له سمـــندر ســــره هـــــوساوي په اسانه روان

څاڅکی په نیم وجود پر ځمکه وي په ګرانه روان

له یوه ګل پــــاڅي د شـــــاتو مچۍ کیني پربل

همداسې ژونـــد وي له ارمان تر بل ارمانه روان

دلته د خلکو ارمــانــونـــــه دومره دنګ خونه دي

چې به د دنګو مـــاټــۍ وال وي تر اسمانه روان

ته پر ګل اور تویوې تـــه پــر ګـــل اوبه تویې کړه

په سرو لمبو کې ناسته ژر شــه تــر بارانه روان