غزل
له هغو سره به څه فکر ديار وي
Rahman Babaله هغو سره به څه فکر ديار وي
چې ياران يې په هر لور هزار هزار وي
په اشنا پسې ويشتلی هم هغه وي
چې له نورې اشنايۍ يې استغفار وي
صبوري او قراري دې په ما زوم شي
که بې تا به مې يا صبر يا قرار وي
هر ژوندون د يار په وصل ښايسته وي
بې مينه که ژوندون وي څه په کار وي
که د يار له لاسه اور په يار بلېږي
هغه اور و عاشقانو ته گلزار وي
په يارۍ کې آزار نشته خدای دې نه کا
که ذره به زما زړه له تا آزار وي
و هغو ته عاق نه ويلی بويه
چې يې فکر يا د سر يا د دستار وي
ځای يې اور شي چې زنار يې شي په غاړه
ولې نه چې ستا د زلفو زنار دار وي
ستا د زلفو زناردار که په اور سوځي
دغه اور به هم همه ستا د رخسار وي
هغه جونه به ليلی غوندې رسوا شي
چې رحمان غوندې مجنون يې په ديار وي