غزل

له هغو سره به څه فکر ديار وي

Rahman Baba

له هغو سره به څه فکر ديار وي

چې ياران يې په هر لور هزار هزار وي

په اشنا پسې ويشتلی هم هغه وي

چې له نورې اشنايۍ يې استغفار وي

صبوري او قراري دې په ما زوم شي

که بې تا به مې يا صبر يا قرار وي

هر ژوندون د يار په وصل ښايسته وي

بې مينه که ژوندون وي څه په کار وي

که د يار له لاسه اور په يار بلېږي

هغه اور و عاشقانو ته گلزار وي

په يارۍ کې آزار نشته خدای دې نه کا

که ذره به زما زړه له تا آزار وي

و هغو ته عاق نه ويلی بويه

چې يې فکر يا د سر يا د دستار وي

ځای يې اور شي چې زنار يې شي په غاړه

ولې نه چې ستا د زلفو زنار دار وي

ستا د زلفو زناردار که په اور سوځي

دغه اور به هم همه ستا د رخسار وي

هغه جونه به ليلی غوندې رسوا شي

چې رحمان غوندې مجنون يې په ديار وي