لسم باب د ادب

ادب هر چا لره بويه

ادب ښه دی زما زويه

په اعمار و په افعال کې

په اقوال و قيل و قال کې

په طاعت په عبادت کې

د نظر په بصارت کې

لکه ډېر دي مکتبونه

هسې ډېر دي ادبونه

لوی مکتب د هغه رب دی

چې ښيلی يې ادب دی

خپل رسول وته ای جانه

خبر واخله له قرآنه

د رسول په حکم کار کړه

په ادب کې زيست، روزگار کړه

د رسول متابعت کړه

په هر څه کې داعادت کړه

په ادب حرمت چې غواړې

په حرمت به دبل وياړې

که د خپل حرمت غم نه کړې

د بل چا ادب به څه کړې

چې حرمت د چا کمېږي

سخ دهسې چا رنه کېږي

ادب ډېر ښکلی سلوک دی

لا په تېره د ملوک دی

چې ملوک په ادب کار کا

درست عالم ادب شعار کا

چې محروم دي له ادبه

پر ( ) دری ابه

په ادب چې فرشتې دي

په فلک ځکه مېشتې دي

که دولت دی، که هنر دی

تر هر څه ادب بهتر دی