غزل

ماتوي مې خوله په سوک

Rahman Baba

ماتوي مې خوله په سوک

خراشي مې زړه په نوک

که نارې وهم که ژاړم

پروا نه لري يو چوک

راشئ گورئ منصفانو

د دلبرو دا سلوک

لکه گل په لاس د طفل

زما زړه کا شوک په شوک

د چشمانو په غمزه يې

ژوبل ژوبل يم ټوک ټوک

په توسن د فلک سور شي

دستار کېږدي په سر هوک

هېڅ اثر ورباندې نه کا

د دردمنو درد او دوک

ای رحمانه! چې عاشق شي

ځان دې ژاړي کوک په کوک