غزل
مست په هغه مخ يم چې مستانې لري سترگې
Rahman Babaمست په هغه مخ يم چې مستانې لري سترگې
بې تورې بې تېغه قاتلانې لري سترگې
بې ليدو کتو غايبان زړونه وړي له خلکو
هسې چشم بنده ساحرانې لري سترگې
هر څوک چې بې وويني بل سر کتلی نه شي
کښلې په دېوار غوندې حيرانې لري سترگې
لب آب حيات دي اونفس يې د عيسی دی
هېڅ څه عجب نه دی که خوبانې لري سترگې
هر چې عاشقان دي هغه کله بل خوا گوري
واړه ستا په لوري نگرانې لري سترگې
ای رحمانه! دا اوښکې هم تخم هم باران دی
کښت د هغه شين دی چې گريانې لري سترگې